Przełożony Generalny i Jego Rada
Stowarzyszenie Pomocników Mariańskich
Polski
English
Italiano
Español
P
Ksiądz John Sakevicius MIC, STD
(30.06.1907 - 19.05.2006)
W dniu 19 maja 2006 roku o godz. 15.10 ks. John Sakevicius, wówczas członek prowincji św. Kazimierza, spokojnie odszedł do Pana w domu opieki im. Matki Teresy w Lemont, w stanie Illinois. W czerwcu 2006 roku skończyłby 99 lat, z których 74 przeżył jako kapłan, a w sierpniu 2006 obchodziłby 79-lecie życia zakonnego. Do Zgromadzenia wstąpił w 1926 roku, a więc 80 lat temu. Ksiądz John pochodził z dużej rodziny.
Jego pogrzeb odbył się 25 maja 2006 roku w kościele pw. Narodzin NMP w Chicago, w stanie Illinois. Jedenastu księży współkoncelebrowało Mszę św. pogrzebową. Homilię wygłosił daleki krewny ks. Johna, który tymczasowo pomaga przy parafii. Pogrzeb odbył się na cmentarzu św. Kazimierza w Chicago, w kwaterze zarezerwowanej dla marianów. Ksiądz John był początkowo członkiem prowincji litewskiej; do prowincji św. Kazimierza został przeniesiony 28 lutego 2006 roku. Przez wiele lat członkowie tej prowincji opiekowali się nim i regularnie odwiedzali go w domu opieki. W chwili zgonu ks. John był najstarszym członkiem Zgromadzenia.
P
Ksiądz Rafał Andrychowicz MIC
(27.01.1927 - 17.04.2006)
Rafał Andrychowicz, syn Antoniego i Weroniki, urodził się 27 stycznia 1927 roku w Lindowie na terenie diecezji łowickiej. Po ukończeniu szkoły podstawowej w 1941 r. zapisał się na tajne nauczanie w zakresie szkoły średniej. Świadectwo dojrzałości Liceum Ogólnokształcącego zdobył w Łodzi w 1948 r. i tegoż roku został alumnem WMSD w Warszawie, w którym przebywał do czerwca 1951 r., gdzie ukończył filozofię. W 1952 r. został przyjęty do Zgromadzenia Księży Marianów. Po ukończeniu nowicjatu w Skórcu pierwszą profesję złożył 8 września 1953 roku, a następnie studiował teologię przez rok mieszkając na Bielanach, a później w domu na warszawskiej Pradze. W tymże domu dnia 8 września 1956 r. złożył śluby wieczyste. Również w kościele na Pradze 16 marca 1957 r. otrzymał sakrament kapłaństwa z rąk ks. bpa Zygmunta Chromańskiego. Po święceniach został skierowany do pracy w Skórcu, gdzie w latach 1957-59 był wikariuszem i prefektem. Następnie pracował w Górze Kalwarii, gdzie był kapelanem Domu Opieki Społecznej. W latach 1960-64 pracował w Warszawie na Marymoncie jako wikariusz i prefekt, a w roku 1965 był w Stoczku Warmińskim rektorem kościoła sanktuaryjnego i przełożonym domu zakonnego. W latach 1965-69 pracował Głuchołazach, gdzie był prefektem młodzieży. W 1969 r. przez kilka miesięcy pracował w Puszczy Mariańskiej na stanowisku wikariusza prafii i ekonoma domu. W latach 1969-71 był ponownie kapelanem Domu Opieki Społecznej w Górze Kalwarii, a następnie w latach 1971-78 przełożonym i proboszczem w Głuchołazach. Od roku 1978 był przełożonym domu na Marymoncie i wikariuszem parafii, a w latach 1981-84 proboszczem i I radnym domu skórzeckiego. W latach 1984-86 był współpracownikiem w duszpasterstwie na Stegnach. W latach 1986-93 ponownie był proboszczem w Głuchołazach, a od 1987 r. także przełożonym domu zakonnego. W roku 1993-94 pracował w duszpasterstwie sanktuaryjnym w Licheniu. W latach 1994-96 przebywał jako rekonwalescent w Głuchołazach, a po przekazaniu tej placówki władzy diecezjalnej, od 1996 roku był rekonwalescentem w Warszawie na Marymoncie, gdzie zmarł w poniedziałek wielkanocny, dnia 17 kwietnia 2006 roku.
Uroczystości pogrzebowe odbyły się w piątek 21 kwietnia 2006 r. w kościele pw. NMP Królowej Polski w Warszawie na Marymoncie, pochowany został na cmentarzu na Wawrzyszewie.
P
Ksiądz Viktors Civzelis MIC
(13.01.1919 - 01.04.2006)
Urodził się 13 stycznia 1919 roku w Jelgava. Po ukończeniu szkoły średniej, wstąpił do instytutu pedagogicznego, a po jego zakończeniu pracował w Rydze jako nauczyciel języka łotewskiego. Już wtedy bardzo lubił muzykę, śpiewał w chórach uniwersytetu a nawet pomagał w prowadzeniu tych chórów. Przed drugą wojną światową razem z bratem wyjechał do Rzymu, gdzie Viktors kontynuował naukę muzyki u słynnych pedagogów. Uczył się razem z Luciano Pavarottim, później przez długie lata pozostawali przyjaciółmi. Śpiewał na różnych koncertach, przed nim otwierała się piękna kariera muzyczna. Całkowicie zmienił swoje życie po spotkaniu i spowiedzi u Padre Pio. Zostawił karierę muzyka i w 1957 roku w Rzymie wstąpił do naszego Zgromadzenia. Studiował na Angelicum w Rzymie i na uniwersytecie w Bolonii. Po studiach 5 lipca 1964 roku w Rzymie został wyświęcony na kapłana. Za rok po święceniach wyjechał do Chicago gdzie przez całe życie pracował w parafii Matki Bożej Agłońskiej.
2002 roku ojciec Viktor po 58 lat spędzonych za granicą, powrócił do Łotwy gdzie w klasztorze w Vilani spędził ostatnie lata swego życia. Wyróżniał się wielką pokorą i dużym poczuciem humoru. Odszedł do Pana po ciężkiej chorobie w dniu 1 kwietnia 2006 roku, w otoczeniu ojców i braci marianów. Został pochowany przy kościele w Vilani. Uroczystości pogrzebu przewodniczył ordynariusz diecezji Rezekne-Aglona biskup Janis Bulis, i wielu kapłanów koncelebrowało.
P
Ksiądz Eugeniusz Huk MIC
(13.07.1936 - 31.03.2006)
Eugeniusz Huk, syn Jana i Marianny, urodził się 13.07.1936 roku w miejscowości Długosiodło na terenie diecezji łomżyńskiej. Szkołę podstawowa rozpoczął w Długosiodle. W 1948 r. rodzina przeniosła się do Braniewa. Tam ukończył siedmioletnia szkołę podstawowa i w 1951 r. został przyjęty do Niższego Seminarium Duchownego Księży Salezjanów we Fromborku, gdzie ukończył klasę VIII. Po zamknięciu tej szkoły przez władze państwowe, w roku 1953 ukończył klasę IX w Liceum Ogólnokształcącym w Elblągu. Został następnie przyjęty do Zgromadzenia Księży Marianów i rozpoczął nowicjat w Skórcu. Pierwsze śluby złożył w Skórcu 15 sierpnia 1954 roku. W latach 1954-56 ukończył klasę X i XI w Górze Kalwarii, a następnie był studentem I roku filozofii w Seminarium Księży Marianów w Gietrzwałdzie.
W roku 1959 ukończył II rok filozofii w Warszawie na Pradze. Śluby wieczyste złożył 15 sierpnia 1959 r. w Stoczku Warmińskim. W latach 1959-63 ukończył studia teologiczne w Seminarium we Włoławku. Święcenia kapłańskie przyjął w bazylice katedralnej we Włocławku 23 czerwca 1963 roku z rąk bpa Kazimierza Majdańskiego. W latach 1963–64 uczył się w studium duszpasterskim w Ołtarzewie. Pierwszą placówką duszpasterską był Grudziądz, gdzie w latach 1964–66 był katechetą. W latach 1966–71 był katechetą w Głuchołazach, a od 1969 r. także wikariuszem parafii. W latach 1971-75 był katechetą i duszpasterzem młodzieży w Puszczy Mariańskiej. W tym czasie podjął studia pastoralne na Wydziale Teologicznym KUL i zakończył je uzyskaniem w 1974 roku magisterium na podstawie pracy: „Religijność młodzieży w środowisku chłopo-robotniczym na przykładzie parafii Puszcza Mariańska". Od roku 1976 pracował między innymi w Górze Kalwarii Stoczku, Licheniu, Rzepiskach i Goźlinie. Od marca 1997 roku mieszkał poza domem zakonnym w Bydgoszczy.
Uroczystości pogrzebowe odbyły się w kościele pw. św. Doroty w Licheniu Starym w sobotę 8 kwietnia 2006 r.
P
Ksiądz Bonifacy Sarul MIC
(03.01.1917 - 23.03.2006)
Bonifacy Sarul, syn Jana i Marcjany z Kiapśniów urodził się 3 stycznia 1917 r. w Dziewielach, w parafii Druja, w archidiecezji wileńskiej. Szkołę średnią ukończył w Drui w Gimnazjum Marianów, gdzie świadectwo dojrzałości otrzymał w roku 1936. Postulat zakonny odbywał w czasie, gdy generałem marianów był ks. Andrzej Cikoto. Nowicjat odbył pod kier. ks. Witalisa Chamionka, pierwsze śluby zakonne złożył 15 sierpnia 1938 r. na ręce ówczesnego prowincjała ks. Władysława Łysika. Profesję wieczystą na ręce ks. Jan Seferyńskiego złożył 15 sierpnia 1943 r. w kościele marianów w Skórcu k. Siedlec. Studia seminaryjne ukończył w Warszawie, najpierw w Archidiecezjalnym Wyższym Seminarium Duchownym, a następnie w Instytucie Filozoficzno-Teologicznym Księży Marianów na warszawskich Bielanach.
Święcenia kapłańskie otrzymał 25 sierpnia 1946 r. w kościele bielańskim z rąk bpa Wacława Majewskiego. Po święceniach pracował na Bielanach jako wychowawca chłopców w Internacie, następnie w Głuchołazach ucząc religii w szkołach podstawowych. W latach 1949-52 przebywał w Skórcu, gdzie pełnił zadania wikariusza parafii i prefekta w szkołach. Te same funkcje spełniał następnie w Górze Kalwarii w latach 1952 - 57. Skierowali następnie do Puszczy Mariańskiej pełnił urząd przełożonego i administratora parafii. Od roku 1959 przebywał w Stoczku Warmińskim, gdzie kolejno pełnił urząd przełożonego, ekonoma i rektora kościoła klasztornego. W roku 1963 przeniesiony do Warszawy, pełnił urząd przełożonego domu, ekonoma i duszpasterza młodzieży na Pradze. Stąd po sześciu latach wrócił ponownie do Stoczka, gdzie od roku 1969 przebywał do chwili swej śmierci. W Stoczku Klasztornym do roku 1975 był przełożonym domu; ofiarnie pracował w okolicznych parafiach wspomagając duchowieństwo i przyczyniając się do rozwoju sanktuarium Matki Pokoju w Stoczku. W r. 1983 pielgrzymował do Rzymu. W roku 1996 Arcybiskup Warmiński odznaczył Go orderem „Pro Ecclesia et Pontifice”. Pomimo słabnącego wzroku i słuchu serce miał zawsze wrażliwe, nieustannie życzliwe, gościnne i ofiarne. Zmarł dnia 23 marca 2006 roku. Uroczystości pogrzebowe odbyły się w sobotę, 25 marca 2006 r. w Bazylice Mniejszej NMP Matki Pokoju w Stoczku Warmińskim.
P
Brat Franciszek Zaborowski MIC
(06.09.1921 - 15.02.2006)
Brat Franciszek Zaborowski MIC urodził się dnia 6 września 1921 roku w miejscowości Mały Klińcz k. /Kościerzyny. W czasie II wojny światowej trafił do polskiego wojska na Zachodzie. Służył w I Dywizji Pancernej Gen. Maczka. Walczył we Francji, Belgii, Holandii i w Niemczech. Po wojnie pozostał w Anglii i tam wstąpił do naszego Zgromadzenia. Do postulatu wstąpił dnia 2 lutego 1961 r. w Fawley Court. Nowicjat rozpoczął dnia 8 września 1961 r. w Hereford. Pierwsze śluby zakonne złożył dnia 8 września 1962 r. Śluby wieczyste złożył dnia 8 września 1968.
Do roku 1968 pracował w naszym domu zakonnym w Hereford w Apostolacie Maryjnym. Następnie przebywał w domu zakonnym w Fawley Court. Tam spełniał różne obowiązki: ogrodnika, konserwatora domu i gimnazjum mariańskiego dla chłopców, zakrystiana i kierowcy. Ostatnimi laty pomimo starszego wieku, na ile siły mu pozwalały, chętnie pomagał w pracach w ogrodzie i parku. Kochał bardzo kwiaty, zwłaszcza róże, o które dbał z wielką starannością.
Przez ostatni rok leżał sparaliżowany po wylewie. Swoją chorobę znosił cierpliwie i pogodnie. Zmarł nad ranem dnia 15 lutego 2006 roku. Był zakonnikiem pracowitym, pobożnym, cichym i pokornym. Sumiennie spełniał powierzone mu obowiązki.
Msza św. pogrzebowa została odprawiona dnia 2 marca br. o godz. 11.00 w kościele rektoralnym św. Anny w Fawley Court. Ciało zostało złożone do grobów mariańskich na cmentarzu w Henley-on-Thames.
P
Ksiądz Zenon Rosłoń MIC
(18.11.1926 - 18.01.2006)
Po długiej chorobie zmarł dnia 18 stycznia 2006 roku w szpitalu w Kurytybie ks. Zenon Rosłoń MIC, w wieku 79 lat. Uroczystość pogrzebowa odbyła się dnia 19 stycznia. O godzinie 9 rano w kościele św. Jerzego przewodniczył Mszy św. pogrzebowej ks. abp Moacyr José Vitti, CSS, Arcybiskup Kurytyby. Następnie ciało Zmarłego zostało przewiezione do Sanktuarium Miłosierdzia Bożego, gdzie o godzinie 15 została odprawiona Msza św. koncelebrowana, której przewodniczył ks. abp. emeryt Piotr A. Fedalto. Tę Mszę św. koncelebrowali także m. in. wicegeneral ks. Marek Szczepaniak MIC, który specjalnie przybył z Rzymu na uroczystości pogrzebowe; Przełożony Prowincji ks. Jair B. de Souza i prawie wszyscy księża marianie z Prowincji Brazylijskiej. W uroczystościach pogrzebowych uczestniczyli seminarzyści, nowicjusze, siostry zakonne, wierni z naszych parafii z Kurytyby, Turvo, Manoel Ribas, Adrianópolis i wielu przyjaciół Zmarłego.
Po uroczystej Mszy pogrzebowej, podczas której słowo Boże wygłosił ks. abp Piotr Fedaldo, ks. wicegeneral wygłosił mowę pożegnalną a ks. Prowincjał zmówił Exéquias. Następnie ciało Zmarłego zostało przeniesione i złożone na cmentarzu mariańskim.
Ks. Zenon Rosłoń urodził się 18 listopada 1926 roku w Warszawie, z rodziców Juliana Roslonia i Reginy Rosłoń z domu Lupa.
W roku, w którym rozpoczęła się II woja światowa, to jest w 1939 roku ukończył szkołę podstawową. Podczas wojny tajnie pobierał lekcje z zakresu szkoły średniej i 1943 ukończył szkołę średnią. W tym samym roku wstąpił do nowicjatu i po roku nowicjatu, 15 sierpnia złożył pierwsze śluby. W latach 1946-47 kontynuował naukę w Warszawie, zdał maturę i rozpoczął kurs filozofii. W 1947 roku 8 grudnia złożył w Warszawie śluby wieczyste.
W latach 1947-48 jeszcze jako seminarzysta został wyznaczony do prowadzenia letnich domów rekolekcyjnych dla młodzieży w miejscowości wczasowej Zakopane. W latach 1948-1953 w Warszawie na Bielanach ukończył studia filozoficzne i teologiczne. Święcenia kapłańskie otrzymał z rak ks. bpa Zygmunta Choramańskiego dnia 20 grudnia 1952 roku w katedrze warszawskiej. Podczas trzech pierwszych lat swego kapłaństwa pracował jako ekonom w domach formacyjnych (Bielany i Gietrzwald). W latach 1955-57 studiował prawo kanoniczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W roku 1958 rozpoczął pracę w Domu Generalnym w Rzymie, na początku jako sekretarz generalny (dwa lata) i następnie przez 15 lat jako ekonom generalny (1960-1975). W tym czasie został zburzony dawny dom generalny i wybudowany nowy. Po 18 latach pracy w Rzymie na własną prośbę został skierowany do pracy w Brazylii. Do Brazylii przybył 7 kwietnia 1977 roku. W Brazylii pracował w Jaguariaíva, PR w latach 1978-1979. W latach 1979-1983 był przełożonym i rektorem seminarium w Kurytybie, następnie w latach 1983-84 był proboszczem w Adrianópolis, PR. W latach 1984-88 był przełożonym i proboszczem w Manoel Ribas, PR. Przełożonym Wikariatu był w latach 1988-1996 i następnie sekretarzem i ekonomem Wikariatu a od 2000 roku ekonomem Prowincji aż do 2003 roku, kiedy to poprosił o zwolnienie z tego obowiązku ze względu na wiek i zdrowie. Ostanie lata spędził w Domu Prowincjalnym, otoczony opieką seminarzystów. W ostatnich miesiącach życia bardzo cierpiał.
