Polska, Skórzec

Dodano: 30.11.2014

Polska, Skórzec: Diecezjalne Sanktuarium Krzyża Świętego

fot. podlasie24.pl

W dniu 30 listopada br., w I niedzielę Adwentu dekretem Ordynariusza Siedleckiego ks. bpa Kazimierza Gurdy, kościół parafialny pw. Nawrócenia św. Pawła Apostoła w Skórcu został podniesiony do rangi Diecezjalnego Sanktuarium Krzyża Świętego.

Na uroczystość oprócz miejscowych parafian przybyło także wielu zaproszonych gości, wśród których obecni byli kapłani z dekanatu, a także Księża Marianie wraz z O. Prowincjałem Pawłem Naumowiczem MIC.

W homilii ks. bp K. Gurda zwrócił szczególną uwagę na znak Krzyża, będący wymownym znakiem naszej wiary, cierpienia i zwycięstwa: – Krzyż, który wisi w nawie głównej kościoła jest obecny od 300 lat, czyli od początku powstania klasztoru, później utworzenia parafii i przekazania jej pod duchową opiekę zgromadzenia Księży Marianów, których założycielem jest błogosławiony Ksiądz Stanisław Papczyński.(…) Krzyż Chrystusa jest dla nas źródłem łaski przemieniającej nasze życie, dlatego przyznajemy się do tego znaku naszego zbawienia. Cenimy ten znak. Stanowi dla nas wartość, stawiamy go w miejscach dla nas ważnych. Jest on obecny w naszej przestrzeni publicznej. Niech to Diecezjalne Sanktuarium Krzyża Jezusa Chrystusa, będzie przepełnione szczególnym działaniem Jezusa Ukrzyżowanego. Ten kościół, ta świątynia została przez ojców Marianów z waszą współpracą drodzy parafianie Skórca, odnowiona i rozbudowana. To będzie miejsce oddane na własność Bogu jedynemu i prawdziwemu, który okazał nam swą miłość i miłosierdzie w swym Synu Jezusie Chrystusie dla nas ukrzyżowanym – podkreślił ks. biskup.

Kościół w Skórcu swoimi początkami sięga roku 1710, kiedy to kanonik kamieniecki ks. Józef Przygodzki postanowił ufundować drewniany kościół pw. Nawrócenia św. Pawła Apostoła wraz z klasztorem pw. św. Jacka, a w nim umieścić zakonników ze Zgromadzenia Marianów Niepokalanego Poczęcia NMP.

W niedługim czasie świątynia stała się miejscem kultu Krzyża powszechnie uznawanego za cudowny. Wiąże się z tym podanie, jakoby wizerunek Chrystusa umieszczony na krzyżu znajdującym się w posiadłości kasztelana Cieciszewskiego miał płakać na znak pragnienia, by przenieść krucyfiks do nowo pobudowanej świątyni w Skórcu. Był to rok 1718. Gdy tej prośbie zadośćuczyniono, Cudowny Krzyż stał się w krótkim czasie znakiem obecności Chrystusa w życiu okolicznej ludności. Niejednokrotnie tłumnie przybywali tu wierni, by prosić Ukrzyżowanego o potrzebne łaski. Zachowane do dziś świadectwa z XVIII-wiecznej Księgi łask mówią o licznych uzdrowieniach oraz potwierdzają ruch pielgrzymkowy, który był szczególnie żywy w okresie odpustu obchodzonego z racji święta Podwyższenia Krzyża Świętego, na który przybywało po kilkanaście tysięcy wiernych.

MJa/Siedlce/DJ/xas

Inne aktualności

2018-03-09T15:56:36+02:00