Polska, Warszawa

Dodano: 03.01.2016

Polska, Warszawa: zmarł Ksiądz Ireneusz Meller MIC

Z głębokim żalem zawiadamiam Współbraci że w dniu 3 stycznia 2016 roku
w II niedzielę po Bożym Narodzeniu o godz. 17.30
zmarł w Domu Prowincjalnym w Warszawie na Stegnach

Śp. Ksiądz Ireneusz Meller MIC

od 25 lat kapelan Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie

Żył lat 81, w Zgromadzeniu 62, w kapłaństwie 48.

Uroczystości pogrzebowe odbędą w kościele parafialnym pw. NMP Matki Miłosierdzia w Warszawie na Stegnach dnia 7 stycznia 2016 roku:
godz. 10.00 – nieszpory żałobne
godz. 10.30 – różaniec
godz. 11.00 – Msza św. pogrzebowa, po której odprowadzenie na mariański cmentarz na Wawrzyszewie.

Zmarłego śp. ks. Ireneusza polecamy Bożemu Miłosierdziu:
Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie,
a światłość wiekuista niechaj mu świeci.
Niech odpoczywa w pokoju


Ksiądz Ireneusz Meller MIC syn Franciszka i Henryki z d. Lipowska, urodzony 3 stycznia 1935 r. we wsi Dzierzęga, par. Duczymin, diecezja płocka, pow. Przasnysz. Szkołę podstawową ukończył w 1950 r. w Duczyminie, klasę VIII w Liceum Ogólnokształcącym w Nidzicy. W 1951 został przyjęty do mariańskiego juwenatu w Warszawie na Bielanach, ukończył kl. IX w 1952 r. i poprosił o przyjęcie do nowicjatu, a po jego zakończeniu złożył pierwszą profesję 15 sierpnia 1953 r. Klasę X i XI szkoły średniej ukończył w Górze Kalwarii w latach 1954-56. Studia filozoficzne ukończył w WMSD w Warszawie w latach 1956-58. Następnie został skierowany na roczną przerwę do Stoczka Klasztornego, tam też 15 sierpnia 1959 r. złożył śluby wieczyste. Po ślubach wieczystych został posłany do WSD we Włocławku. W roku 1961 otrzymał przerwę w studiach i został posłany do Głuchołaz. W 1962 został przeniesiony do domu zakonnego na Wileńską w charakterze zakrystiana. W latach 1964/5- 65/6- 66/7 był alumnem WSD w Siedlcach. Święcenia subdiakonatu (17 grudnia 1966 r.), diakonatu (18 lutego 1967 r.) i prezbiteratu (20 maja 1967 r.) otrzymał z rąk Biskupa Pomocniczego Diecezji Siedleckiej, Wacława Skomoruchy w katedrze siedleckiej.

Pierwszą placówką księdza Ireneusza po święceniach był Skórzec, pracował tam jako katecheta i współpracownik w duszpasterstwie. W 1971 został przeniesiony go Głuchołaz z przeznaczeniem do katechezy i współpracy w duszpasterstwie, nadto w myśl obowiązującego ówcześnie prawa został wybrany przez wspólnotę lokalną zastępcą przełożonego, a Przełożony Prowincji zlecił mu obowiązki ekonoma domu.

W roku 1978 został przeniesiony w charakterze katechety do Warszawy na Wileńską, a w 1981 r. z Wileńskiej do rezydencji domu elbląskiego w Jegłowniku, gdzie został mianowany wikariuszem. W roku 1982 został przeniesiony do Elbląga jako wikariusz parafii. W 1983 został pierwszym radnym domu elbląskiego. W różnych parafiach przez 23 lata był katechetą zwłaszcza dzieci. W 1990 r. został przeniesiony do Warszawy na Stegny i skierowany do pracy jako kapelan do pracy w Instytucie Psychiatrii i Neurologii. Tam w 1994 r. uzyskał nową lokalizację kaplicy, a kaplicę uroczyście poświęcił Prymas Polski kard. J. Glemp. W 1999 r. Dyrektor Instytutu poprosił przełożonego Prowincji o przedłużenie angażu ks. Kapelanowi, ze względu na wypracowane przez niego metody kontaktu duszpasterskiego i terapeutycznego z pacjentami. W maju 2011 r. władze Instytutu ponownie poprosiły o przedłużenie angażu ks. Ireneuszowi na stanowisku kapelana Instytutu, które owocnie spełniał ponad 25 lat. W ostatnich tygodniach życia zmagał się z nieuleczalną chorobą. Zmarł 3 stycznia 2016 r. w 81 rocznicę swoich urodzin.

Niech odpoczywa w pokoju.

Inne aktualności

2018-03-09T17:22:15+00:00