Polska, Licheń

Dodano: 25.03.2009

Polska, Licheń: Nowy żeński kontemplacyjny zakon w Polsce

W środę 25 marca, uroczystość Zwiastowania NMPanny, w Sanktuarium Maryjnym w Licheniu uroczyście powitane zostały siostry anuncjatki. Pełna nazwa tej żeńskiej kontemplacyjnej wspólnoty brzmi Zakon Maryi Dziewicy.

Siostry Anuncjatki w towarzystwie ks. Józefa Roescha MIC, II radnego generalnego Zgromadzenia Księży Marianów z Rzymu, na dziedzińcu KUL.

Zakonnice przyjechały z Francji do Lichenia na stałe. W imieniu Księży Marianów powitał je ordynariusz diecezji włocławskiej bp Wiesław Mering.

Uroczysta Msza święta powitalna odbyła się w kościele parafialnym pod wezwaniem św. Doroty o godzinie osiemnastej. Przewodniczył jej ks. bp ordynariusz.

Modlitwa, to główny powód obecności sióstr w Licheniu. Liczymy, że gorliwa i zarazem piękna modlitwa będzie wspomagała naszą pracę apostolską – mówi kustosz sanktuarium ks. Wiktor Gumienny MIC.

Anuncjatki z podparyskiego Thiais łączy z marianami bardzo wiele. Zakon Maryi Dziewicy ma już ponad 500-letnią historię. Głęboka duchowość maryjna łączy ten francuski zakon ze Zgromadzeniem Księży Marianów. Marianie są bowiem pierwszym i jedynym w świecie zakonem męskim, założonym w 1673 roku przez św. Stanisława Papczyńskiego, dla którego Reguła Dziesięciu Cnót Najświętszej Maryi Panny, zaczerpnięta od anuncjatek, stała się zasadą życia.
Zabiegi o stałą obecność zakonu kontemplacyjnego w licheńskim sanktuarium trwały od lat. Obie wspólnoty kontakty nawiązały ze sobą w początkach lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Zaowocowały one wkrótce trwałą współpracą. W pierwszej dekadzie lat 90-tych marianie, którzy uczyli się przed wyjazdem na misje języka we Francji, nawiązali z anuncjatkami bliższe relacje. Siostry z kolei od dwóch lat uczyły się intensywnie języka polskiego na KUL.

Na początek przyjeżdżają na stałe cztery zakonnice – mówi kustosz sanktuarium – docelowo będzie ich około 10. W tym celu na wiosnę rozpoczynamy w lesie grąblińskim, miejscu objawień Maryi, budowę klasztoru. Pierwsze prace zostały już w tym miejscu rozpoczęte. Teraz siostry mieszkać będą w pomieszczeniach nad licheńskim Centrum Pomocy – dodaje ks. Wiktor Gumienny. W środę 25 marca poświęcone zostały także pomieszczenia i kaplica w której do czasu wybudowania klasztoru modlić się będą i mieszkać siostry Zakonu Maryi Dziewicy.

To już trzeci zakon klauzurowy w diecezji włocławskiej a pierwszy w sanktuarium – siostry z każdego z nich dają nam modlitwę, a my naszym siostrom wdzięczność i obietnice, że w trudnych momentach nie zostaną same – mówił kończąc Mszę św. biskup Wiesław Mering. To powiew świeżości, to światło dla tej parafii i diecezji – mówił Ordynariusz Włocławski. Siostry dosłyszały głos Pana który mówi im – idźcie. Bo nam potrzebna dzisiaj jest ewangelizacji dokładnie tak jak zachodniej Europie, nam potrzeba słów. Tak jak potrzebna jest modlitwa i obecność świadków w europejskim społeczeństwie – dodał bp. Mering.

św. Joanna de Valois
(1464-1505) założycielka Zakonu Maryi Dziewicy.

Anuncjatki otworzyły nowy rozdział w swej 500-letniej historii a działo się to na oczach parafian, wypełniających kościół św. Doroty. Dziękuję za tę parafię, której teraz z radością stanowimy część, dziękujemy za pomoc w zakorzenieniu się tutaj – mówiła przeorysza matka Maria od Chrystusa. Nasze zakony łączy historia trzech wieków wspólnej duchowości, stąd miedzy nami to duchowe zrozumienie i łączność. Teraz na zaproszenie marianów przyjechałyśmy do Polski, dla nas ten kraj to ziemia maryjna i choć na razie nie znamy dobrze języka, czujemy się tu bardzo dobrze przyjęte. Swoje życie kontemplacyjne będziemy prowadzić w parafii św. Doroty, modlić będziemy się za pielgrzymów, a także za parafian. Kiedy powstanie klasztor w lesie grąblińskim wtedy wszystkie tam zamieszkamy. Stanowimy już część Was – dodaje przeorysza klasztoru w Thiais pod Paryżem.

Zakonnice noszą piękne, kolorowe habity. Każdy kolor ma swoje znaczenie. Szary – oznacza pokutę i ubóstwo; czerwony – mękę Chrystusa, miłość i radość; biały – czystość Maryi. Na szyi siostry noszą niebieską wstęgę z medalionem NMP, ich habity, na wzór franciszkański, są przepasane sznurem z 10 węzłami, symbolizującymi regułę 10 ewangelicznych cnót Najświętszej Maryi Panny, na której powstał zakon. U sznura zawieszone mają, złożone z białych paciorków, koronki 10 cnót NMP. Podobne nosili kiedyś sami marianie w okresie, kiedy używali białych habitów. Anuncjatki (nazwa ta wywodzi się od słowa „annonciade”, które oznacza zwiastowanie) noszą na głowach czarne welony.

W sześciu klasztorach we Francji i Belgii żyje, modli się i pracuje 100 anuncjatek.

ARM

Inne aktualności

2018-03-04T18:20:11+02:00